Hij was bang dat hij zou uitvallen op zijn werk, dat zijn huwelijk zou klappen en dat hij onderdoor zou gaan aan deze stress.
Hij wist dat hij altijd veel van zichzelf vroeg. Een op te leveren resultaat moest foutloos goed zijn.
Ook deed hij altijd enorm zijn best om zoveel mogelijk collega’s te helpen.
Hij gaf veel en vond dat een prima eigenschap.
En toen werd het bedrijf waar hij werkte plotseling overgenomen. En vanaf daar werd alles anders!
De verandering in cultuur, collega’s en werksfeer was enorm! De kilte, het afstandelijke en het gebrek aan samenwerking vond hij afschuwelijk. Hij wist niet hoe hij dit vol moest houden.
Slapen ging slecht en piekeren fantastisch, zei hij.
We startten met het opruimen van de chaos zijn hoofd.
Van hieruit kwamen, als bijna vanzelf, pijnpunten voorbij. We gingen ermee aan het werk en de heftigheid ervan werd steeds iets minder.
‘Ik ben er weer’, zei hij na een paar afspraken.
Hij had de rust in zijn hoofd en de ontspanning in zijn lijf weer gevonden. Hij kon beter relativeren en koos vaker voor zichzelf en zijn gezin.
Hij is blij dat zijn nieuwe werkgever hem verwees naar een coach. Ze hebben in hem willen investeren en dat had hij eigenlijk niet ‘van ze’ verwacht.
Maar daarmee hebben ze hem dus positief verrast! 
Of hij bij dit bedrijf gaat blijven, dat weet hij nog niet. Maar die keuze kan hij nu rustig en weloverwogen maken.
2 gedachten over “En toen werd alles anders”
Wat een bijzonder verhaal en wat mooi om te lezen dat coaching de omstandigheden niet veranderd, maar wel de manier hoe er mee om te gaan. Inzicht, overzicht en vergezichten.
Dank je wel voor je reactie, Gert.
Het is helemaal zoals jij zegt; omstandigheden veranderen niet door coaching. De manier ermee om te gaan, ernaar te kijken of keuzes in te maken wel.
Inzicht geeft uitzicht en dat helpt in het “ontheftigen” en neutraler kunnen kijken naar situaties.
Nogmaals dank je wel voor je reactie!